Skip Navigation
 

Rzepka

ZDROWIE PSA » BADANIA

RZEPKA KOLANOWA



Zwichnięcie rzepki kolanowej - Patella Luxation


Występuje jednostronne lub dwustronne zwichnięcie rzepki kolanowej.
Trwałe przemieszczenie rzepki powoduje kulawiznę z charakterystycznym usztywnieniem stawu kolanowego, zwykle w pozycji zgiętej. Jeżeli rzepka przemieszcza się okresowo, piesek kuleje tylko chwilami.
W 99% rzepka przemieszcza się na stronę przyśrodkową, częściej u psów młodych, rzadziej dorosłych.

Zwichniecie rzepki to - najprościej rzecz ujmując - sytuacja, w której rzepka kolanowa jest niedorozwinięta, zbyt mała lub nie wchodząca we właściwe miejsce i nie blokująca stawu kolanowego.
Przyczyną, oprócz wrodzonego niedorozwoju kości, słabych wiązadeł i rozluźnienia ścięgien, może być także uraz mechaniczny, ale u psów zdarza się to stosunkowo rzadko.
Stopień schorzenia bywa zróżnicowany - do niewielkiego niedorozwoju, być może nawet niedostrzegalnego dla obserwatora, po stan ciężki, właściwie uniemożliwiający psu poruszanie się, gdyż przemieszczenie rzepki utrudnia rozprostowanie kolana i wywołuje silny ból.

Badanie rentgenowskie po ukończeniu przez psa dwóch lat pozwala wykryć najmniejsze ślady niedorozwoju rzepek i zagłębienia kości, w której rzepka się porusza, nawet te niezauważalne przy badaniu paltacyjnym. Rozpoznanie ułatwia wyprostowanie kończyny i skręcenie podudzia przyśrodkowo, co powinno, przy nawrotowym przemieszczaniu się rzepki, spowodować jej przesuniecie się poza przyśrodkowy bloczek kości udowej. Czasem trzeba próbować zepchnąć palcem rzepkę, aby upewnić się w rozpoznaniu.

W wielu krajach i w licznych klubach istnieje obowiązek badania zwierząt hodowlanych pod katem prawidłowego rozwoju rzepek kolanowych i zwierzęta budzące najmniejsze wątpliwości są usuwane z hodowli (tak jest np. w USA, co w ciągu 8 zmniejszyło liczbę zwierząt dotkniętych schorzeniami rzepek o prawie 50%) W Polsce nie ma dotychczas obowiązku prześwietlania stawów kolanowych w kierunku zwichnięcia rzepek.


Wyróżniamy trzy etiologicznie różne rodzaje zwichnięcia rzepki :


1. Nieprawidłowe położenie guzowatości kości piszczelowej, którą wyczuwa się nie pośrodku, a przesuniętą przyśrodkowo. Więzadło pośrodkowe rzepki ściąga w ten sposób rzepkę na stronę przyśrodkową.
Wada ta ma charakter wrodzony i dziedziczny, występuje najczęściej obustronnie u ras małych, a szczególnie u pinczerów karłowatych i maltańczyków.

2. Niedorozwój przyśrodkowego grzebienia rzepkowego kości udowej powoduje przemieszczanie się rzepki na stronę przyśrodkową.
Wada ta również ma charakter dziedziczny.

3. Pourazowe zwichnięcia - to już jest bolączka wszystkich psów, kotów, koni, ludzi i pozostałych żywych istot.

żródło: strony internetowe
 
 
« powrót|drukuj